دستیار شما زبان معمولی را می‌فهمد. لازم نیست دستور خاصی بنویسید یا قالب مشخصی رعایت کنید. ولی چند عادت کمک می‌کند گفت‌وگوها خیلی روان‌تر پیش بروند.
چه چیزهایی خوب کار می‌کند
- دقیق بگویید چه می‌خواهید. «بعد از تماس امروز، یک ایمیل کوتاهِ تشکر برای Markus بنویس. دربارهٔ پیشنهاد فصل سوم صحبت کردیم» از «یک ایمیل بنویس» بهتر است.
- زمینه بدهید. هرچه دستیار بیشتر بداند، نتیجه بهتر است. فرض نکنید گفت‌وگوی دیروز یادش است، مگر اینکه یادآوری کنید.
- اول پیش‌نویس بخواهید. برای هر چیزی که به مشتری می‌فرستید، بگویید «اول پیش‌نویس کن، هنوز نفرست». دستیار نتیجه را برای تأیید به شما نشان می‌دهد.
- دربارهٔ مهلت صریح باشید. «این را تا ساعت ۳ بعدازظهر لازم دارم» جواب می‌دهد. دستیار زمان را جدی می‌گیرد.
چه چیزهایی کمتر جواب می‌دهد
- درخواست‌های خیلی کلی. «به کسب‌وکارم کمک کن» به دستیار چیزی نمی‌دهد که رویش کار کند. سعی کنید یک کار مشخص را نام ببرید.
- فرض کردن اینکه همه‌چیز یادش است. حافظهٔ دستیار قوی است، ولی اگر بین گفت‌وگوها فاصلهٔ زیادی افتاده، بد نیست نکات مهم را دوباره بگویید.
- چند مرحله در یک جمله. پروژه‌های پیچیده را مرحله‌مرحله بگویید: «اول PDF پیوست را خلاصه کن. بعد سه سؤال پیگیری پیشنهاد بده که بتوانم بفرستم.»
درخواست‌های تأیید
اگر دستیاری را روی «اول می‌پرسد» بگذارید، هر دستور تازه پیش از اجرا منتظر شما می‌ماند: کارتی در گفت‌وگو می‌گوید دستیار می‌خواهد چه کاری بکند، با گزینه‌های یک بار اجازه بده، همیشه اینجا اجازه بده و رد کن. اگر می‌خواهید کار طور دیگری انجام شود، رد کنید و بگویید چه چیزی عوض شود.
یک نگاه خوب
دستیارتان را مثل همکار تازه‌ای در نظر بگیرید که در کارش ماهر است ولی هنوز سلیقهٔ شما را نمی‌داند. روشن و مشخص بگویید و وقتی چیزی درست نبود، بازخورد بدهید. هرچه بیشتر کار کنید، بهتر می‌شود.