امنیتی که خودتان می‌توانید بررسی کنید.

تیم شما روی computer خودتان کار می‌کند و دستورها و کار با فایل‌های هر دستیار در یک سندباکس اجرا می‌شود که خود سیستم‌عامل آن را اعمال می‌کند، مگر اینکه خودتان طور دیگری انتخاب کنید. هر ادعایی که در این صفحه آمده، چیزی است که می‌توانید روی دستگاه خودتان بررسی کنید.

سیستم‌عامل هر دستیار را در یک سندباکس قرار می‌دهد.

به‌طور پیش‌فرض، دستورها و کار با فایل‌های هر دستیار در سندباکس مخصوص خودش اجرا می‌شود. این سندباکس اول همه‌چیز را ممنوع می‌کند و بعد فقط همان چیزی را که آن دستیار لازم دارد مجاز می‌کند. پردازش پس‌زمینه‌ای که دستیارهای شما را اجرا می‌کند بیرون از آن می‌ماند. اگر کامپیوترتان این امکان را بدهد، می‌توانید به‌جای آن کل تیم را در یک سندباکس مشترک بگذارید و آن پردازش هم داخل همان باشد. هر دستیاری که کل کامپیوترتان را در اختیارش می‌گذارید، یا دستیاری که با اشتراک Claude شما کار می‌کند، بیرون از سندباکس کار می‌کند.

  • نوشتن محدود استبه‌طور پیش‌فرض، هر دستیار فقط در فضای کاری خودش و پوشه‌های کمکی‌ای که سندباکسش تعیین می‌کند می‌نویسد. وقتی کل تیم شما یک سندباکس مشترک دارد، داخل پوشهٔ نصب هم می‌نویسد. در هر دو حالت، نمی‌تواند پیکربندی را بازنویسی کند. اگر سندباکسش از روی یک پروفایل ساخته شده باشد، پروفایل سندباکسش را هم نمی‌تواند بازنویسی کند.
  • خواندن فهرست مجاز داردآنچه سندباکس به یک دستیار اجازهٔ خواندنش را می‌دهد فهرست کوتاهی است: پوشه‌های سیستمی و برنامه‌هایی که نرم‌افزار به آن‌ها نیاز دارد، و پوشه‌هایی که Maxiful در اختیارش می‌گذارد. پوشهٔ خانگی شما جزو آن‌ها نیست، پس اسناد شما و کلیدهای خودتان، مثل کلیدهای SSH، بیرون از این مرز می‌مانند. یک استثنا وجود دارد: در رایانه‌ای که سندباکس مشترک را ارائه می‌کند، پوشهٔ ~/.mcporter که فهرست سرورهای MCP را نگه می‌دارد، برای همهٔ سندباکس‌ها باز است، هم برای خواندن و هم برای تغییر، همراه با هر کلیدی که آن سرورها در آن نگه می‌دارند. اطلاعات ورود و کلیدهایی که Maxiful برای حساب‌های متصل شما نگه می‌دارد، در پوشه‌های خود Maxiful قرار دارند: وقتی همهٔ تیم شما یک سندباکس مشترک دارند، هر دستیاری که در آن است می‌تواند آن‌ها را بخواند و تغییر دهد.
  • سطح‌ها سندباکس را تغییر نمی‌دهندچهار سطح زیر تعیین می‌کنند یک عامل مجاز به چه کارهایی باشد. اینکه عامل در سندباکس اجرا شود یا نه، به این سطح‌ها بستگی ندارد. این را دسترسی‌ای که انتخاب می‌کنید مشخص می‌کند و در همهٔ سطح‌ها یکی است. «مستقل کار می‌کند» هم مستثنا نیست.
  • می‌توانید بررسی کنید که چه چیزهایی را مجاز می‌دانداگر سندباکس کامپیوتر شما از روی یک پروفایل ساخته شود، هر دستیار پروفایل خودش را دارد: یک فایل متنی ساده روی دیسک خودتان، در پوشهٔ sandbox-profiles داخل پوشه‌ای که داده‌های تیمتان را نگه می‌دارد. وقتی کل تیم یک سندباکس مشترک دارد، یک پروفایل همه را پوشش می‌دهد و در پوشه‌ای است که نام نصب شما را دارد. اگر کامپیوترتان به جای آن به هر دستیار یک کانتینر بدهد، هیچ فایل پروفایلی نوشته نمی‌شود. در این حالت، دستیار جز فضای کاری خودش فقط پوشه‌هایی از شما را می‌تواند باز کند که در «تنظیمات» اضافه می‌کنید و همان‌جا فهرست شده‌اند. تنها استثنا وقتی است که کل کامپیوترتان را در اختیارش بگذارید. در هر حال، این صفحه را با آنچه خودتان می‌بینید بسنجید.

آنچه فراتر از سندباکس پابرجاست.

سه حفاظت که از سیستم‌عامل نیستند، و هر کدام آزمایش شده‌اند نه صرفاً ادعا.

  • صفحه و دوربین شما مال شما می‌ماننددو افزونه‌ای که محیط اجرای دستیار همراه دارد عمداً روی هر نصب خاموش‌اند. یکی کنترل کل دسکتاپ کامپیوتر شماست. دیگری به دوربین و موقعیت مکانی شما دسترسی دارد. یک آزمون هر دو را در هر دو جهت خاموش نگه می‌دارد. هر چیز دیگری که محیط اجرا همراه دارد در دسترس می‌ماند، پس این دو استثنای آگاهانه‌اند نه یک فهرست دست‌چین.
  • آنچه دستیار می‌خواند به‌عنوان داده نشانه‌گذاری می‌شودمتنی که دستیار شما از یک فایل یا صفحه وب می‌خواند، پیش از آنکه مدل آن را ببیند در یک نشانگر پیچیده می‌شود، تا دستورهای پنهان درون یک سند به‌عنوان محتوا نمایش داده شوند نه فرمان. نشانگر یک مقدار تصادفی دارد که فقط برای همان یک نتیجه ساخته می‌شود، پس صفحه نمی‌تواند با نوشتن آن، نشانگر را جعل کند.
  • مجوزی که تغییر می‌دهید به دستگاه می‌رسدذخیرهٔ یک مجوز، آنچه را کامپیوترتان اعمال می‌کند تغییر می‌دهد، نه فقط آنچه روی صفحه دیده می‌شود. Maxiful هم وقتی تغییر واقعاً اعمال شد به شما خبر می‌دهد، به جای اینکه فرض کند انجام شده است.

چهار سطح و معنای واقعی هر کدام.

شما برای هر دستیار یک سطح تعیین می‌کنید. این واژه‌ها دقیقاً همین معنا را دارند و نه بیشتر.

  • مستقل کار می‌کندپیش‌فرض نصب تازه. خودش کار می‌کند، و پرداخت، استقرار یا ایمیل خروجی همچنان منتظر تأیید شما می‌ماند.
  • وقتی مطمئن نیست می‌پرسددستورهایی که می‌شناسد اجرا می‌شوند. هر دستور تازه اول پیش یک مدل بازبین می‌رود و فقط وقتی به شما می‌رسد که بازبین آن را تأیید نکند. بازبین یک مدل است، نه یک آدم. برای همین بررسی او را «تأیید» نمی‌نامیم.
  • اول می‌پرسددستورهایی که می‌شناسد اجرا می‌شوند. هر دستور تازه منتظر شما می‌ماند. اگر چیزی وصل نباشد که بتواند از شما بپرسد، دستور اجرا نمی‌شود و کنار گذاشته می‌شود. یعنی این سطح در صورت خطا بسته می‌ماند.
  • فقط می‌خواندمی‌تواند بخواند، مرور کند و گزارش بدهد، اما نمی‌تواند دستور اجرا کند یا فایل بنویسد. اینکه با ابزاری که وصل کرده‌اید چه کاری مجاز است را کلیدهای زیر تعیین می‌کنند، نه این سطح.

سطح هر دستیار را در صفحه تیم تعیین می‌کنید. وقتی تغییری تا راه‌اندازی دوباره دستیار نمی‌تواند اعمال شود، Maxiful همین را به شما می‌گوید، نه اینکه آن را اعمال‌شده نشان دهد.

پاسخ‌هایی که هنگام راه‌اندازی می‌دهید همه دستیارها را دربر می‌گیرد.

ده کلید در جادوگر راه‌اندازی به ممنوعیت ابزار روی هر دستیار دستگاه تبدیل می‌شوند، از جمله دستیارانی که Chief of Staff شما بعداً استخدام می‌کند. این ممنوعیت‌ها پیش از فراخوانی مدل اعمال می‌شوند، پس دستیار نمی‌تواند با حرف‌زدن از آن‌ها عبور کند.

چهار چیز همیشه روشن‌اند و کلید نیستند: استدلال هوش مصنوعی، پیام‌دادن به شما، دسترسی به سرویس‌های خود Maxiful و فضای کاری دستیار.

داده‌های شما به کجا می‌رود.

پنج پاسخ، به ترتیبی که گزارش ارزیابی ریسک می‌پرسد.

  • چه چیزی روی کامپیوتر شما اجرا می‌شودمحیط اجرای عامل، ابزارهایی که فراخوانی می‌کند، حافظه‌اش و هر کدی که می‌نویسد، همه روی کامپیوتر شما و تحت قاعده‌های سندباکس که بالا توضیح داده شد اجرا می‌شوند. فایل‌ها، گفتگوها و حافظه‌ی تیم شما روی دستگاه خودتان می‌مانند. هیچ بخشی از عامل‌های شما روی سرورهای ما اجرا نمی‌شود. هیچ چیز در سمت ما نمی‌تواند اتصالی به کامپیوتر شما باز کند. هر اتصال از دستگاه شما به سمت ما باز می‌شود. اگر گوشی را جفت کنید یا پلتفرم گفتگویی را وصل کنید که پیام‌ها را با وب‌هوک می‌رساند، پیام‌ها از همان اتصال به عامل‌های شما برمی‌گردند.
  • پرامپت چه چیزی با خود داردوقتی یک عامل از یک مدل ابری استفاده می‌کند، هر فراخوانی یک پرامپت می‌فرستد. این پرامپت پیام شما، تاریخچه مرتبط گفتگو، دستورالعمل‌های عامل و مطالبی را که عامل در همان لحظه با آن کار می‌کند در بر دارد، که می‌تواند بخشی از فایل یا ایمیلی را که رویش کار می‌شود در بر داشته باشد. نتایجی که ابزارها و APIهای فراخوانی‌شده برمی‌گردانند هم، وقتی در گفتگو باشند، جزو آن است. پرامپت از طریق پروکسی مدل ما به ارائه‌دهنده می‌رسد، به‌طور پیش‌فرض با شرایطی که آموزش مدل را منع می‌کند، مگر اینکه مالک فضای کاری ارائه‌دهندگانی را مجاز کند که ممکن است مدل آموزش دهند؛ Maxiful از لحظه‌ای که یک حساب Google وصل شده باشد، این ارائه‌دهندگان را کنار می‌گذارد. ما محتوای آن را ذخیره نمی‌کنیم. تا ۷ روز نام مدل، ارائه‌دهنده‌ای که پاسخ داده، تعداد توکن‌ها، هزینه و زمان هر فراخوانی، نوع اشتراک شما و مشخصه‌های فنی فراخوانی را نگه می‌داریم، از جمله یک چکیده کوتاه از هر پیام قبلی، تا بفهمیم آیا فراخوانی می‌توانسته از حافظه نهان ارائه‌دهنده دوباره استفاده کند یا نه. از یک چکیده نمی‌توان به پیام برگشت.
  • مدلی روی دستگاه خودتانمی‌توانید مدلی را روی خود کامپیوتر اجرا کنید و در تنظیمات برای هر دستیار انتخابش کنید. پرامپت‌های آن مدل روی همان دستگاه می‌مانند. از طریق نشانی loopback خود کامپیوتر به آن می‌رسند و به هیچ کلیدی نیاز ندارد. هر چیز دیگری که دستیار بیرون می‌فرستد، مثل جست‌وجوی وب، در صفحه شفافیت فهرست شده است.
  • کدی که دستیار می‌نویسد کجا اجرا می‌شودکد را عامل با مدلی می‌نویسد که برایش تعیین شده است. پس پرامپتِ نوشتن به هر جا که آن مدل اجرا می‌شود می‌رود. خود کد روی کامپیوتر شما اجرا می‌شود، در سندباکس همان عامل، مگر اینکه خودتان طور دیگری انتخاب کرده باشید، و با سطحی که برای آن عامل تعیین کرده‌اید. هیچ‌وقت روی سرورهای ما اجرا نمی‌شود.
  • در مسیر رمزگذاری‌شده، و در جایی که ذخیره است نیزآنچه میان کامپیوتر شما و ما رد و بدل می‌شود از یک اتصال رمزگذاری‌شده می‌گذرد. آنچه ما نگه می‌داریم روی پلتفرم Cloudflare است که آن را در حالت ذخیره رمزگذاری می‌کند. آنچه روی کامپیوتر شما می‌ماند روی دیسک خودتان، زیر رمزگذاری دیسک خودتان و در فایل‌هایی با مجوزهای محدود قرار دارد.

جست‌وجوی حافظه تا جایی که ممکن باشد روی دستگاه شما اجرا می‌شود. روی دستگاهی که حافظه یا دیسک کافی برای نمایه ندارد، و روی دستگاه مشترکی که نمایه در آن اجرا نمی‌شود، از طریق ارائه‌دهنده مدل انجام می‌شود و اپلیکیشن این را می‌گوید.

مسیری که یک پرامپت طی می‌کند، و سه سرویسی که سمت ما هستند.

نصاب‌ها، به‌روزرسانی‌ها و موارد بازارچه.

سه راهی که کد به دستگاه شما می‌رسد و اینکه هر کدام چه چیزی را بررسی می‌کنند.

  • نصاب‌های امضاشده با چک‌سام منتشرشدههمهٔ نصب‌کننده‌هایی که امروز منتشر می‌کنیم با گواهی‌ای امضا شده‌اند که به نام PolyTrader Ltd صادر شده؛ شرکتی که پیش از Maxiful AB ناشر Maxiful بود. فید دانلود، SHA-256 همان فایلی را که ساخته‌ایم منتشر می‌کند، و اینکه آن نسخه امضاشده بیرون آمده یا نه، تا بتوانید پیش از اجرا، بایت‌هایی را که دریافت کرده‌اید بررسی کنید.
  • به‌روزرسانی‌هایی که با کلیدی درون اپلیکیشن بررسی می‌شوندبه‌روزرسانی‌های خود Maxiful امضا شده‌اند و کلید تأییدشان از قبل درون اپ است، نه اینکه همراه به‌روزرسانی برسد. به‌روزرسانی‌ای که تأیید نشود رد می‌شود و نصب نمی‌شود.
  • امضای موارد بازارچه بررسی می‌شود و اسکن در حد بهترین تلاش استبسته‌ای که امضا یا محتوایش با آنچه منتشر کرده‌ایم نخواند رد می‌شود. اسکن خودکار محتوا گامی جداست و اگر دستگاه شما به اسکنر دسترسی نداشته باشد، به‌جای اعلام «تأیید شد» می‌گوید نتوانسته بررسی کند.

ورودهای شما کجا نگه داشته می‌شوند.

اطلاعات ورود ابزارهایی که وصل می‌کنید روی همان دستگاهی می‌ماند که Maxiful را روی آن نصب کرده‌اید، جز اطلاعات ورود اپ‌هایی که در «اپ‌های کاری بیشتر» وصل می‌کنید؛ آن‌ها را ارائه‌دهندهٔ اتصال ما در ایالات متحده برای Maxiful نگه می‌دارد. این اطلاعات هیچ‌وقت در خط فرمان فرستاده نمی‌شوند و هیچ کدی از Maxiful آن‌ها را بیرون نمی‌خواند. دستیاری که بیرون از سندباکس کار می‌کند، یا دستیاری در سندباکس مشترکی که بالاتر توضیح داده شد، می‌تواند آن‌ها را بخواند.

  • ورود هر ابزار همان‌جایی است که خودش به دنبالش می‌گرددنشست Maxiful شما و اطلاعات ورود ابزارهایی که وصل می‌کنید روی همان دستگاهی می‌ماند که Maxiful را روی آن نصب کرده‌اید، جز اطلاعات ورود اپ‌هایی که در «اپ‌های کاری بیشتر» وصل می‌کنید؛ آن‌ها را ارائه‌دهندهٔ اتصال ما در ایالات متحده برای Maxiful نگه می‌دارد. بعضی ابزارها اطلاعات ورودشان را در فایل خودشان نگه می‌دارند، چون آن ابزار از همان‌جا آن را می‌خواند. مهم این است که روی کدام دستگاه هستند، و آن دستگاه مال شماست.
  • هیچ مسیر کدی برای خواندن آن‌ها نداریمهیچ چیز در محصول، ورودهای ابزار یا کلیدهای شما را برای ما نمی‌فرستد. این گزاره‌ای درباره کد است که می‌توانید ما را به آن ملزم کنید، نه قولی درباره نیت‌مان.

بدون دسترسی دائمی، و حذف کامل برنامه.

  • بدون دسترسی دائمی از راه دوردر این محصول نه اشتراک صفحه هست، نه نشست از راه دور و نه در پشتی، چون هیچ‌کدام ساخته نشده است. پشتیبانی فقط وقتی بستهٔ عیب‌یابی را می‌بیند که خودتان آن را آماده کنید و بفرستید، و پیش از فرستادن می‌توانید آن را بخوانید. نشست پشتیبانی از راه دور که در سیاست حریم خصوصی و شرایط ما آمده، فقط وقتی انجام می‌شود که برای همان یک نشست موافقت کنید، و هر وقت بخواهید می‌توانید آن را تمام کنید.
  • از «حذف از این کامپیوتر» استفاده کنیدفرایند پس‌زمینه، به‌روزرسانی‌کننده زمان‌بندی‌شده، ورودیه‌های شروع سیستم، پوشه اطلاعات محرمانه نصب و کلید دستگاهی را که روی کامپیوتر شما ذخیره کرده است پاک می‌کند. مؤلفه به مؤلفه گزارش می‌دهد چه چیزی رفت. نرم‌افزارهای دیگر شما را دست نمی‌زند، مثلاً یک محیط Node مشترک را، و به‌جای تغییر بی‌صدای تنظیمات دستگاهتان، می‌گوید چه چیزی را باقی گذاشته است. اگر فقط اپلیکیشن را حذف کنید، فرایند پس‌زمینه با همه آنچه نگه داشته همچنان اجرا می‌ماند؛ پس از حذف‌کننده استفاده کنید.
  • اطلاعات تشخیصی اختیاری‌اند و محتوایی ندارندچند رویداد راه‌اندازی به ما می‌گویند نصب موفق بوده یا نه. نصب را با یک عدد تصادفی مشخص می‌کنند، هیچ چیزی درباره شما یا کارتان ندارند و می‌توانید خاموششان کنید.

آنچه امروز می‌توانیم نشانتان بدهیم.

نصب‌کننده‌های امضاشده با چک‌سامی که منتشر می‌شود. مسیر به‌روزرسانی‌ای که با کلیدی داخل خود اپ تأیید می‌شود. مرزی که می‌توانید روی کامپیوتر خودتان بررسی کنید: اگر سندباکس کامپیوترتان از روی یک پروفایل ساخته شود، آن پروفایل یک فایل متنی ساده است که می‌توانید بخوانید؛ اگر هر دستیار به جای آن یک کانتینر بگیرد، «تنظیمات» همهٔ پوشه‌هایی از شما را که می‌تواند باز کند فهرست می‌کند، یا نشان می‌دهد که کل کامپیوترتان را در اختیارش گذاشته‌اید. یک صفحهٔ شفافیت که تک‌تک راه‌های خروج را فهرست می‌کند. همهٔ این‌ها یا روی دستگاه شماست یا در دسترس عموم، یعنی می‌توانید خودتان بررسی کنید و لازم نیست به حرف ما اعتماد کنید.

پرسش‌هایی که یک خریدار دقیق می‌پرسد.

آیا مدل‌های هوش مصنوعی را روی کار من آموزش می‌دهید؟

نه. پرامپت هر فراخوانی هوش مصنوعی از طریق پروکسی مدل Maxiful به ارائه‌دهنده مدل می‌رسد، به‌طور پیش‌فرض با شرایطی که آموزش مدل را منع می‌کند، مگر اینکه مالک فضای کاری ارائه‌دهندگانی را مجاز کند که ممکن است مدل آموزش دهند؛ Maxiful از لحظه‌ای که یک حساب Google وصل شده باشد، این ارائه‌دهندگان را کنار می‌گذارد. دستیاری که روی یکی از اشتراک‌های خودتان (ChatGPT یا Codex، Grok یا Claude) کار می‌کند، پرامپت‌هایش را به‌جای آن با حساب خودتان و طبق شرایط همان ارائه‌دهنده برایش می‌فرستد، و با مدلی که روی کامپیوتر خودتان است، پرامپت همان‌جا می‌ماند. تا ۷ روز نام مدل، ارائه‌دهنده‌ای که پاسخ داده، تعداد توکن‌ها، هزینه و زمان هر فراخوانی، نوع اشتراک شما و مشخصه‌های فنی فراخوانی را نگه می‌داریم، و هرگز محتوا را.

آیا دستیار می‌تواند بدون من عمل کند؟

برای هر دستیار یک سطح تعیین می‌کنید و همان تصمیم می‌گیرد. در «اول می‌پرسد»، دستورهایی که می‌شناسد اجرا می‌شوند و هر دستور تازه منتظر موافقت شما می‌ماند. اگر راهی برای رسیدن به شما نباشد، دستور اجرا نمی‌شود و کنار گذاشته می‌شود. در «مستقل کار می‌کند»، که در نصب تازه پیش‌فرض است، دستیار خودش کار را پیش می‌برد، اما پرداخت، استقرار یا ایمیل خروجی باز هم منتظر موافقت شما می‌ماند. در «وقتی مطمئن نیست می‌پرسد»، دستور تازه اول پیش یک مدل بازبین می‌رود و فقط وقتی به شما می‌رسد که بازبین آن را تأیید نکند. بازبین یک مدل است، نه یک آدم، و به همین دلیل بررسی او را «تأیید» نمی‌نامیم. در «فقط می‌خواند»، دستیار اصلاً نمی‌تواند دستور اجرا کند یا فایل بنویسد.

آیا چیزی روی دستگاه من می‌بینید؟

نه به‌تنهایی. در این محصول نه اشتراک صفحه هست، نه نشست از راه دور و نه در پشتی، چون هیچ‌کدام ساخته نشده است. پشتیبانی فقط وقتی بستهٔ عیب‌یابی را می‌بیند که خودتان آن را آماده کنید و بفرستید، و اول می‌توانید آن را بخوانید. اگر کمک مستقیم بخواهید، نشست پشتیبانی از راه دور فقط با رضایت شما برای همان یک نشست انجام می‌شود، و هر وقت بخواهید می‌توانید آن را تمام کنید.

چطور اینها را بررسی کنم، نه اینکه فقط اعتماد کنم؟

مرز را بررسی کنید. اگر سندباکس کامپیوترتان از روی یک پروفایل ساخته شود، پروفایل یک فایل متنی ساده روی دیسک خودتان است که می‌توانید قاعده به قاعده بخوانید. اگر کامپیوترتان به جای آن به هر دستیار یک کانتینر بدهد، دستیار در فضای کاری خودش کار می‌کند و نمی‌تواند تنظیمات Maxiful یا کار دستیار دیگری را بخواند یا تغییر دهد، و «تنظیمات» هر پوشهٔ دیگری از شما را که می‌تواند باز کند فهرست می‌کند. تنها استثنا وقتی است که کل کامپیوترتان را در اختیارش گذاشته باشید. SHA-256 منتشرشده در فید دانلود را با نصب‌کننده‌ای که دریافت کرده‌اید مقایسه کنید. صفحهٔ شفافیت تک‌تک راه‌های خروج را فهرست می‌کند، نه اینکه با خلاصه‌کردن از کنارشان بگذرد.

اگر بخواهم همه‌چیز پاک شود چه؟

در تنظیمات از «حذف از این کامپیوتر» استفاده کنید. فرایند پس‌زمینه را متوقف می‌کند، به‌روزرسانی‌کننده زمان‌بندی‌شده و ورودیه‌های شروع سیستم را برمی‌دارد، پوشه اطلاعات محرمانه نصب را پاک می‌کند، کلید دستگاهی را که روی کامپیوتر شما ذخیره کرده حذف می‌کند و گزارش می‌دهد چه چیزی را برداشته است. اگر فقط اپلیکیشن را حذف کنید، بقیه همچنان اجرا می‌مانند؛ پس از حذف‌کننده استفاده کنید.

آیا چیزی از دستیارهای من روی سرورهای شما اجرا می‌شود؟

نه. محیط اجرای عامل، ابزارها، حافظه‌اش و هر کدی که می‌نویسد روی کامپیوتر شما و تحت قاعده‌های سندباکس این صفحه اجرا می‌شوند. سرورهای ما سه کار محدود انجام می‌دهند. پراکسی مدل هر فراخوانی هوش مصنوعی را اندازه می‌گیرد. سرویس حساب اشتراک شما را نگه می‌دارد و به‌روزرسانی‌ها را می‌رساند. رله پیام‌های گوشی جفت‌شده یا پلتفرم گفتگویی را که با وب‌هوک پیام می‌رساند منتقل می‌کند. هیچ‌کدام عاملی را اجرا نمی‌کنند.

آیا چیزی از محتوا را ذخیره می‌کنید؟

نه. پرامپت یک فراخوانی ابری از پروکسی ما عبور می‌کند و ما ذخیره‌اش نمی‌کنیم. تا ۷ روز نام مدل، ارائه‌دهنده سرویس‌دهنده، تعداد توکن‌ها، هزینه و زمان هر فراخوانی، سطح طرح شما و اثرانگشت‌های فنی فراخوانی را نگه می‌داریم، از جمله یک چکیده کوتاه از هر پیام قبلی، تا بفهمیم فراخوانی می‌توانسته از حافظه نهان ارائه‌دهنده استفاده کند و داشبوردتان کار کند. از یک چکیده نمی‌توان به پیام برگشت. یک استثنا شایسته ذکر است: وقتی کامپیوتر شما آفلاین است، رله پیام‌های گوشی جفت‌شده را تا ۷ روز در یک پاکت رمزگذاری‌شده نگه می‌دارد که نمی‌تواند بخواندش.

کدی که دستیار می‌نویسد کجا اجرا می‌شود؟

روی کامپیوتر شما، در سندباکس همان عامل، مگر اینکه خودتان طور دیگری انتخاب کرده باشید، و با سطحی که برای آن عامل تعیین کرده‌اید. کد را عامل با مدلی می‌نویسد که برایش تعیین شده است. پس پرامپتِ نوشتن به جایی می‌رود که آن مدل اجرا می‌شود: برای مدل ابری از طریق پراکسی ما، و برای مدلی که روی دستگاه خودتان است، به هیچ جا.

آیا می‌توانم همه‌چیز را روی دستگاه خودم نگه دارم؟

اگر کامپیوتر بتواند مدلی را خودش اجرا کند، می‌توانید آن را در تنظیمات برای هر دستیار انتخاب کنید، برای دستیارانی که با کار حساس سروکار دارند. پرامپت‌های آن مدل روی دستگاه می‌مانند. حساب و اشتراک شما همچنان نزد ماست و اطلاعات تشخیصی راه‌اندازی، مگر خاموششان کنید، همچنان به ما می‌رسند.

مشکلی پیدا کرده‌اید؟

به [email protected] بنویسید. گزارشی درباره نرم‌افزار ما به دست یک انسان می‌رسد، نه یک صف. اگر فوری است، در موضوع ایمیل بنویسید.

پیش از تصمیم‌گرفتن، بقیه را بخوانید.

معماری به‌طور کامل، و فهرست یک‌به‌یک آنچه روی computer شما می‌ماند و آنچه از آن بیرون می‌رود.